Zieleni miejskiej przypisuje się również funkcję społeczno – wychowawczą. Polega ona na wzmacnianiu więzi międzyludzkich, integracji i nawiązywaniu kontaktów społecznych.

Nieustanny postęp i rozbudowa miast są związane z równoczesnym wzrostem poziomu hałasu, który jest traktowany jako uciążliwość oddziałująca negatywnie na samopoczucie człowieka.

U pacjentów szpitali, którzy mieli możliwość spoglądania z okna na widok terenów zieleni okres powrotu do zdrowia jest krótszy w porównaniu do pacjentów, których widok z okna pozbawiony jest roślinności.

Dla mieszkańców centrum miasta kontakt z przyrodą ograniczony jest niekiedy tylko do zieleni towarzyszącej budynkom i trasom komunikacyjnym, natomiast zalecana powierzchnia terenów zieleni przypadająca na jednego mieszkańca to minimum 8 - 15 m².